Letter 41: PELAGIUS IOHANNI DEFENSORI.

Pelagius to John the defensor [a papal estate-agent and legal officer]. Since Secundus, bishop of the city of Tauromenium [Taormina, on the eastern coast of Sicily], relying not on the innocence of his own actions but rather cast down by the obstinacy of a proud mind, behold, now that by God's favor nearly three years have passed since we took up, though unworthy, yet by the bounty and favor of God, the care of the apostolic see, has not even thought it worth learning whether we are alive, but, occupied with the lawsuits and affairs that suit his own purposes, with the rein of shame let slack believes that he may wander about, to such a degree that he is hardly ever to be found in his own church; therefore let your experience by all means forbid him the use of the pallium [the woolen vestment of episcopal office], and, moreover, after the holy day of Easter, compel him by suitable enforcement to present himself before our gaze, so that, by a fitting censure, he may come to know the discipline which he has hitherto despised, not only for his own amendment but also for that of others.

PELAGIUS IOHANNI DEFENSORI. Quoniam Secundus Taurominitanae ciuitatis episcopus no;^ actuum suorum in[g] no¬ centia confisus, sed superbae magis contumacia mentis elisus, ecce iam transacto Deo propitio fere triennio, quod sedis aposto- licae etsi indigni, tamen largiente et propitiante Deo, suscepimus curam, ne dignatus quidem utrum uiueremus addiscere, sed causis ac negotiis quibus sibi competit occupatus, remisso pudoris freno uagari se credit, in tantum ut in sua[m] prope numquam inueniatur fortasse elusus (?) 5 propiciante ex propiciente B 6 ne] ex nec B 8 se] posse add. coni. Loewen. sua] Loewen. Tit. Iohanni defensori: Ad quem ep. 44, p. 121, fuit item directa; for¬ te est idem defensor loannes de quo loquitur ep. 92,1, p. 219. His litteris docemur eum in Sicilia defensoris munus obiisse. ^ 1. Secundus: Cf. P. Kwaed, c. o., l. c., p. 548, n. 2. Iterum ite- rumque incusatur in epp. 78 et 79, p. 193-195. Taurominitanus episcopus: Tauromenii, hodierna Taovmina, in littore orientali Siciliae. Cf. F. Tanzoni. o. c., p. 616-624; G. Paeadino, Taovmina, in Enc. Ital., t. XXXIII, p. 242-244. iam transacto ... fere triennio: Consentiunt itaque et textus hic et chronologia epistulae in Coli. Britannica, ubi prostat ante ep. 43, cuius terminus ante quem est dies 22 martii a. 559. Memor esto Pelagium fuisse probabiliter sacratum die 16 aprilis a. 556, ut monstravit cl. h. Duches- NE, Vigile et Pilage ..., l. c., p. 428, n. 3. uagari se credit: S. ToewenFEEd, o. c., p. 17, n. a, putavit pos¬ se fore addendum, non inmerito quidem. Sed cum credere vim habeat interdum, quam denotant verba: se dare, se tradere, se committere, hisque similia (cf. Thesaurus ..., t. IV, p. 1131-1133), absonum non videtur, sen¬ sum aliquem istius modi se credere hic habere. Ita et vis acutior sententiae, ecclesia[m]; idcirco experientia tua pallium quidem ei ne utatur 2 omnimodis interdicat, ipsum etiam post diem sanctum pasc<h>ae, ut nostris obtutibus praesentetur congrua executione conpellat, quatinus disciplinam quam hucusque despexit, non solum ad suam uerum etiam ad aliorum emendationem, conpetenti censura cog¬ noscat. et cursus (si finis clausulae adsit) aut rhythmus servatur; aliter vero rhyth¬ mus ferme perimitur. Una difficultas ahcuius momenti est forte cons¬ tructio verbi cum modo infinitivo. Quod refert ad vitium vagandi in episcopis, recole quod in Cone. Sardicensi a. 347, can. 8 (14) (11), praesu- Hbus ecclesiarum fuit prohibitum, se a propriis ecclesiis plus quam tres hebdomadas abesse. (C. H. Turner, Monumenta ..., t. I, ii, p. 474-477; 516-519; Manse t. III, c. 27-28; 36). Cf. quoque in ep. 5,7, p. 16, ad ver¬ bum formata. 2. post diem sanctum paschae: His aliquatenus roboratur prae¬ sumptio consecrationis pontificis in Pascha a. 556 (die 16 aprilis), nam anno 559 Paschae festum contigit die 13 aprilis. Cum hae litterae fuerint conscriptae medio m. martio a. 559, recte dixit papa, iam fere transisse triennium. nostris obtutibus praesentetur... quatinus disciplinam: Episcopis enim Romani patriarchatus incumbebat officium sese quotannis sistendi coram papa, aut saltem quendam mittere legatum die consecrationis ponti¬ ficis. Cf. Lih. diurnus, form. 42-44; 74 (Th. E. V. SiCKEE, o. c., p. 31-32; 76-77); E. DuCHESNE, Le Lib. Pontif., t. I, p. CXXIX, 70; P. BaTiffoe, o. c., p. 44. Quoad Siciliam S. GrEGORII Magne Peg., I, 39 (P. Ewaed, MGH., Epp., 1.1, p. 54, n. 5). Episcopus Taurominitanus suo defuerat officio, quo¬ circa voluit papa eidem, vel vi, faceret, satis. Attamen nullo modo id praestitit, prout epp. 78 et 79 nos docent. PEIyAGII I PAPAE Defensori Opilio praecipit, ut coram Helpidio episcopo Catinensi instituat presbyterum Maurum aut diaconum Cresciturum, abbatem monasterii et nosocomii sancti loannis Catinae, atque omnem ordinandi vel deponendi facultatem monachis interdicat